Default

Special

Sfeerverslag bezoek kampioenschapswedstrijd 1998

Mijn bezoek aan Highbury

Zondag 3 mei speelde Arsenal z'n laatste thuiswedstrijd van het seizoen waarin ze kampioen van Engeland werden. Ik ging met een busreis vanuit Nederland naar de wedstrijd die Arsenal met 4-0 van Everton won. Nog zo'n honderd Nederlanders gingen naar Londen om de sfeer rond de club van Bergkamp en Overmars te proeven.

01.00 uur: In de bus.
Zaterdagnacht in de bus naar Londen. De bierblikjes en wijn flessen gaan rond. Een aantal mensen is al eerder naar Arsenal geweest, daar wordt belangstellend aan gevraagd hoe het was. "Ik was bij de wedstrijd tegen Newcastle. Wat een sfeer! Het is echt mooier dan je denkt. Die jongens blijven de hele wed strijd door zingen. Ik heb meteen deze reis geboekt toen ik terugkwam." De meesten gaan voor het eerst naar een voetbalwedstrijd in Engeland. Om de sfeer te proeven in het stadion en natuurlijk de pubs in de buurt. Ze zijn veelal tussen de twintig en de veertig, maar er gaat ook een oude man van rond de zestig mee en zelfs een paar vrouwen. Diep in de nacht wordt het steeds rustiger in de bus, waar men de uren voor de boottocht wil benutten om een oogje dicht te doen.

10.00 uur: Zondag in Londen.
Opstelling Arsenal vs. Everton

Het is een bewolkte zondagochtend in Londen. We rijden dwars door de stad naar Islington de wijk waar Highbury ligt. Te zien aan de namen op de winkels en pubs komen we in de buurt van het stadion. Even later draaien we een smal straatje in vlakbij Highbury. Een aantal auto's dat ons tegemoet komt moeten zelfs achteruit de hele straat uit rijden, zodat wij er door kunnen. Twee jongens hebben gezien dat we uit Nederland komen en zwaaien ons over een muurtje toe met foto's van Overmars en Bergkamp. Het is tien uur, nog zes uur voor de wedstrijd en de buurtbewoners beginnen in hun voortuinen al de kraampjes op te bouwen. Een man verkoopt programmaboekjes (van 80 bladzijden!) die gretig aftrek vinden bij de mensen die hier al rond lopen. Die zijn óf op zoek naar kaartjes óf naar mensen om ze aan te verkopen. Als we uitgestapt zijn loop ik rond het stadion waar kraampjes met sjaals, vlaggen, shirts en zelfs opblaasbare kampioensbekers al klaarstaan. Op veel artikelen staat het "Champions 1998" al groot vermeld. Arsenal moet dan nog wel even winnen van Everton uit Liverpool, dat in de degradatiezone terecht is gekomen en de punten hard nodig heeft. Mensen nemen foto's voor het stadion en een groepje Nederlanders komt even later uitgedost in Oranje-outfit de Stadiumshop binnengelopen.

13.00 uur: Drie uur voor de wedstrijd.
Steeds meer mensen met Arsenal-shirts stappen in de metro richting stadion. Dat is namelijk de manier om er heen te gaan, want met de auto kom je in deze dichtbebouwde arbeiders wijk nergens. De pubs lopen vol en op straat zijn al opmerke lijk veel mensen op de been. Nog zo lang voor de wedstrijd komt men bijeen om met elkaar te drinken en over de wedstrijd te praten. Anderhalf uur voor de wedstrijd wordt het beneden in de tribune die de North Bank heet steeds drukker. Daar bevinden zich eettentjes, een winkel, een gokkantoor en er speelt een bandje. En natuurlijk kan je er, terwijl je kijkt naar de goals van Arsenal op de televisies die overal hangen, genieten van een "pint". Zo langzamerhand nemen de supporters hun plaatsen in het stadion in. Elke plaats zal vandaag bezet zijn. Onder luid applaus nemen kleine jongetjes op het veld strafschoppen. Een half uur voor de wedstrijd komen de spelers het veld op om een relaxte warming-up te doen. Dennis Bergkamp ontvangt de Player of the Season Award en verdediger Nigel Winterburn speelt vandaag zijn vijfhonderdste wedstrijd voor de club. Als keeper David Seaman richting het doel loopt om ingeschoten te worden, staat er een man op die uit volle borst zijn naam schreeuwt. Lachend draait de keeper zich om, en steekt zijn duim in de lucht. "I just love him, I do this everytime," zegt de man tegen de mensen om zich heen. De speaker roept de namen van de spelers op en even later komt elke tribune op de grote "Jumboscreens". Dan zwaait iedereen in dat vak richting de camera om in beeld te komen.

16.00 uur: Aftrap.
Een oorverdovend kabaal breekt los als de spelers het veld op komen. Van de aftrap af zijn de supporters niet stil te krij gen. Helemaal niet meer als Arsenal op een 1-0 voorsprong komt. Everton wordt totaal overklast door een fenomenaal spelend Arsenal. Van zenuwen lijken de spelers geen last te hebben. Om de zoveel tijd staat heel het stadion op als het "Stand up for the Champions" uit volle borst wordt meegezongen. In deze sfeer lijkt het wel heel onwaarschijnlijk dat Arsenal verliest. Marc Overmars sprint weer eens met de bal aan de voet op de Everton-verdedigers af. Hij glijdt half uit als hij schiet, maar toch rolt de bal via de armen van de doelman over de lijn. Het publiek gaat nu compleet uit z'n dak. "Marcie, Marcie!" klinkt het alom.

Mijn kaartje: Voorkant

Mijn kaartje voor de North Bank.

16.45 uur: Rust.
In de rust roept de speaker de mensen die over twee weken naar de FA Cup-finale gaan op om vooral de kleuren rood en wit te dragen in plaats van de uitkleuren geel en blauw. Dit ter bevordering van de sfeer op Wembley. De straten rond het stadion zijn al volgelopen met mensen die spreekkoren tot in het stadion doen klinken. De spelers komen voor de tweede helft het veld op. Het publiek zingt "There only one Dennis Bergkamp" als ode aan de vandaag geblesseerde topscorer van de Gunners. Ook in de tweede helft domineert Arsenal. Iedereen veert op als Marc Overmars zijn tweede doelpunt van de dag maakt. De supporters zijn in exta se: 3-0! Ze zingen "Boring Arsenal" en "We only win 1-0" om duidelijk te maken dat de Gunners het etiket van saai voetbal al lang niet meer verdienen. Ook manager Arsene Wenger wordt bejubeld. Clubtopscorer Ian Wright, terug na vier maanden met een blessure, loopt zich warm. De jongens op de North Bank scanderen continu zijn naam. Met nog een paar minuten wordt uitgerekend verdediger Tony Adams vrij gespeeld. Vernietigend haalt hij uit: 4-0. Als het laatste fluitsignaal klinkt trilt Highbury letterlijk op zijn grondvesten. Het dak boven ons waar de bovenste ring is, gaat zelfs op en neer van de sprin gende mensen boven ons. Minuten later ontvangt aanvoerder Tony Adams onder luid gejuich de kampioensbeker. Intens geluk bij de fans: men valt elkaar in de armen. De spelers lopen een ereronde met de beker. Iedereen blijft applaudisseren, en zelfs de Everton-fans die hun club nu bijna gedegradeerd zien, klappen voor de kampioenen. Bijna niemand betreedt het veld, terwijl het publiek toch slechts een meter van het veld zit.

17.15 uur: Feest.
Een half uur na de wedstrijd begint het stadion weer leeg te lopen. Buiten staat een rood-witte massa die de spelers, die de beker uit een raam van de hoofdtribune houden, toezwaaien met sjaals en vlaggen. Handelaren begeven zich met hun laatste kampioenswaar tussen de massa. Tegen de stroom in begeven wij ons weer naar de bus, teleurgesteld dat we niet wat langer kunnen genieten van dit volksfeest. Terwijl we door de straten in de buurt van Highbury rijden juicht en toetert iedereen ons toe. Vrouwen en kinderen staan voor de pubs en zwaaien naar ons. Als we voor een stoplicht stil staan laten een paar jongens van een jaar of twaalf zelfs hun broek zakken naar de bus. Door het dolle heen zijn ze, want hun club is na zeven jaar weer kampioen.

T. van Ringelestijn, 10 mei 1998.

Foto's

Klik hier voor de grote versie van de foto!

Arsenal Foto's
Terugblik succes-seizoen '97/'98 (aug. 1998)
Verslag Chris Schoonenbeek (neef v.d. vriendin van Marc Overmars) van een bezoek aan Highbury (aug. 1998)
Een bezoek brengen aan Arsenal? (jan. 1999)
Stuur je eigen verhaal, tekst, gedicht, foto etc. naar mij!
Terug naar de Nederlandse Arsenal Homepage